Gastenboek

13 Responses to Gastenboek

  1. Jan Coen en Annette Binnerts says:

    Onze reis met Frank door Kenia en Tanzania was meer dan geweldig! Enkele highlights: Lake Naivasha, Masai Mara NP, bushcamping, Lake Magadi, Lake Natron, Manyara NP, langs Nogorogoro naar Serengeti NP, beklimming Mt Longido.
    Meer dan geweldig natuurlijk door het spectaculaire landschap, de natuur en de dieren. Maar zeker ook door het kamperen, waardoor je dat allemaal veel beter beleeft: nijlpaarden bij de camping, bezoek van een giraffe als je achter de boom even je ding doet, nachtelijk bezoek van wie weet wat, vogels in alle soorten, maten en kleuren in de bomen. Frank is niet alleen een deskundige gids maar vooral ook een gezellige reisgenoot, die alle ruimte laat voor inbreng over het programma. Gevoegd bij het zelf rijden geeft dat je een enorm gevoel van vrijheid en wat wil je nog meer tijdens je vakantie?
    Frank weet de weg, kent prachtige plekken voor bushcamping, en gaat heel ontspannen om met de lokale bevolking, vooral als die geen uniform draagt. De auto’s waren prima en goed uitgerust. Het slapen in de daktent beviel goed.
    Wij hebben net als onze reisgenoten enorm genoten van dit unieke vakantieconcept, met dank aan Frank.

  2. Paul en Marjolein says:

    Wat een ontzettend mooie landen zijn Kenia en Tanzania! Door On African Roads hebben we kunnen genieten van zowel de cultuur als de natuur. Frank heeft veel ervaring met hoe het reilen en zeilen in deze gebieden gaat, waardoor je je veilig voelt in een, voor ons nog, onbekend land met een onbekende cultuur. Hij brengt je naar plekjes waar weinig andere mzungu (Europeanen in Swahili) zijn. Puur Afrika!

    Ook is het erg fijn om te weten dat Frank veel ervaring heeft met auto’s, waardoor je je geen zorgen maakt als je ergens met een lekke band komt te staan. Zo gefixt!

    De natuur van Afrika is echt prachtig! Je komt zo dichtbij de dieren dat je ze bijna kunt aanraken! Ook hebben we een jacht van jachtluipaarden gezien op een jonge gnoe. Wat een ervaring! 2 dagen Masai Mara en 2 dagen Serengeti waren zeker de moeite waard!

    Het zelf rijden in een 4×4 auto geeft echt een gevoel van vrijheid. Frank is enorm flexibel, waardoor we ook vaak voorop mochten rijden. Daardoor mag je zelf bedenken hoe je de hobbels en gaten in de weg moet nemen, moet inhalen en de gevreesde matatus (busjes) moet trotseren.

    Voordat we op safari gingen, zijn we via de mail erg goed geholpen door Karla. Bij haar kun je voor al je vragen terecht, ook telefonisch. Ze vond het nooit een probleem als ik weer eens belde met de zoveelste vraag.

    Kortom: voor ons was het echt een supermooie ervaring die zonder On African Roads niet zo onvergetelijk zou zijn geweest. Het liefst volgend jaar weer ;-)

  3. Meike en Monique says:

    11 januari -12 februari 2015 Uganda-Rwanda.

    Wat is het toch heerlijk dat je zelf kan en mag bepalen waar je heen wilt, hoe laat je wilt weg gaan of stoppen, of je wilt bushcampen of toch een keer een douche wilt pakken, dat je een dag langer op dat mooi plekje wilt blijven. En dat alles terwijl je zelf ook nog eens rijdt in een omgeving die zo anders, uitdagend en avontuurlijk is. Frank en Carla kennen de gebruiken van het land en dat geeft een hoop rust bij grens overgangen, boodschappen doen en vele andere praktische zaken. De auto’s zijn goed onderhouden en de daktent slaapt werkelijk heerlijk en veilig!

    De natuur is prachtig, de bevolking open en het dierenrijk uitgebreid. We hebben niet alleen giraffen, nijlpaarden, olifanten, apen, leeuwen, herten, krokodillen en zebra’s van dichtbij gezien, maar ook heel veel mooie grote en kleine vogels. De vogelaar in ons kwam spontaan naar boven. Je komt op plaatsen waar je met een touringcar maar ook met het openbaar vervoer nooit zou kunnen komen.
    Rwanda is een prachtig land in ontwikkeling. Het genocide museum is erg indrukwekkend en zeker een bezoekje waard. Het bushcampen net buiten het nationale park Akagera was ook een hoogtepunt met los lopende hyena’s om je auto ‘s nachts. Spannend!
    Uganda is wat ruiger en chaotischer maar zeker niet minder mooi. De campsite met de apen in Fort Portal was echt super! Na de jeepreis zijn we nog een klein weekje in het gasthuis van het kinderddorp geweest. Een dagje kampala, umqombothi drinken en sissling eten met John en Frank is dan echt een aanrader!
    Een fantastische ervaring om Uganda en Rwanda op deze manier te leren kennen.
    Groeten, Meike en Monique

  4. Jan en Aleid Boumans says:

    Ons was avontuur beloofd, nou dat hebben we gekregen!
    Zondagochtend vertrok ons uit 6 personen bestaand reisgezelschap (Jan en Louise van Dok, Bart en Noëlla Kieftenbeld, Jan en Aleid Boumans) van Schiphol naar Istanbul en van daaruit naar Entebbe in Oeganda. Alles verliep volgens het boekje, op tijd de lucht in en weinig of geen turbulentie. ’s Nachts om 02:00 uur meldden wij ons op het vliegveld van Entebbe in de aankomsthal bij Frank en zijn assistent Fufu.
    In het donker naar Kampala gereden (ineens besefte ik wat men bedoelt met “donker Afrika”)
    In het guest-house van Childrens Welfare Mission kreeg ieder echtpaar een kamer toegewezen. Na een korte maar verfrissende slaap werd het kinderdorp verkend. Opmerkelijk hoe trots men is op alles wat hen ten dienste staat variërend van Erlenmeyers tot computers en van een namaak skelet tot witte ratten.
    De tweede dag onder leiding van Frank naar Kampala gereden en ons in de drukte begeven. Vriendelijke mensen die hun koopwaar aanprezen, zonder opdringerig te zijn, keken ons na.
    Tijd voor het avontuur.
    De reis naar de grens met Kenia nam 2 dagen in beslag en voerde ons in het begin over redelijk goed begaanbare wegen langs een in hoofdzaak groen en welvarend ogend Oeganda. De eerste onverharde weg werd met de nodige voorzichtigheid bereden, er werd geremd voor kuilen en behendig tussen de kuilen door geslalomd. De grens met Kenia dachten we snel te kunnen nemen, dat pakte toch iets anders uit, de betreffende ambtenaar was zeer nauwgezet en opmerkzaam.
    Na een oponthoud van 2 uur konden we de Keniaanse wegen gaan berijden. Nou ja als ik zeg wegen dan bedoel ik daarmee te zeggen dat je kon zien dat anderen hier ook al eens hadden gereden. Wat een geluk dat we de Toyota’s hadden. Frank (bijgenaamd “Oh Harrie!) wist precies waar we het beste onze boodschappen konden halen en rijkelijk voorzien van etenswaar en drank werd ’s avonds een wereld maaltijd bereid door Noëlla. De camp site bevond zich bij een in verval geraakte lodge, we konden gebruik maken van de aanwezige sanitaire voorzieningen.
    Het opzetten van de daktent ging al iets sneller dan de vorige dag. Na het invallen van de duisternis verlies je elk gevoel van tijd, om half negen dacht ieder van ons dat het al half 11 moest zijn. Om half tien ging de laatste van ons naar bed.
    Om 7 uur was iedereen weer present en werd het ontbijt voorbereid en werden de daktenten weer ingeklapt en opgeborgen onder de beschermhoes. Na het gebakken eitje met spek en brood met jam, pindakaas, chocolade pasta of kaas snel afwassen en alles met spanbanden in de auto vastzetten. Om 9 uur werd er richting gekozen naar de volgende pleisterplaats.
    Opnieuw een fascinerend landschap en een heerlijke temperatuur om met je raampje open te rijden.
    Raampje open of dicht maakte voor het binnendringen van stof weinig uit.
    Herders met kuddes loslopende schapen, geiten of koeien stoorden zich nauwelijks aan de voorbij razende Land Cruisers. Kinderen zwaaiden en riepen “Bye” wij zwaaiden terug.

    Wat is dat? Waarom staan we ineens bijna stil?
    Het antwoord is spoorvorming met een aantal diepe en modderige wielsporen. De spoorvorming lijkt zo diep dat ik vrees dat we vast zullen lopen. Voorzichtig laat Frank als eerste zijn wagen aan de andere kant uit de wielsporen klimmen, ieder van ons volgt zijn voorbeeld. De eerste echte hindernis is genomen. Even later volgt de tweede barriere in de vorm van een riviertje. Opnieuw laat Frank zien hoe we daar mee om moeten gaan en opnieuw klimmen de 4 Toyota’s grommend aan de andere kant tegen de oever op. Dat het ook wel eens mis kan gaan bleek toen één van de auto’s vast kwam te zitten in de taaie modder. De lier op de auto van Frank liet zien waartoe hij in staat was, met gemak werd de auto uit de prut bevrijd.
    Dorp na dorp in steeds wisselende landschappelijke decors stelen de show. Wat is Kenia mooi!
    Door alle gerammel is het een wonder dat er niets met de auto’s gebeurd, oeps ik juich iets te vroeg.
    Een lekke band wordt gemeld over de radio’s. De betreffende band bleek onherstelbaar beschadigd te zijn, de reserve band mocht zijn nut bewijzen. In de eerstvolgende grote plaats werd een 2nd-hand band aangeschaft en gemonteerd, we konden weer verder. Opnieuw kraakte de radio en stopten de auto’s langs de kant van de weg. Dit keer was het probleem aanzienlijk ernstiger want de spanningsregelaar werkte niet meer. Door de hoge spanning die de dynamo leverde dreigden de accu’s te worden opgeblazen. Een tijdelijke noodmaatregel werd bedacht, om de accu’s te sparen werd de bekrachtiging van de dynamo losgenomen. Opnieuw moest een grote plaats worden aangedaan en werd een reparatie uitgevoerd. Het kampement werd betrokken bij een camp site vlak bij de stad.
    De wildparken kwamen in zicht.
    Samburu park, klein voor Keniaanse begrippen (ca 360 km2) maar met opvallend veel diersoorten. Door het park stroomt een rivier met een paar zijtakken welke de dieren het droge jaargetijde door helpen. Zebra’s en antilopen, leeuwinnen met welpen, olifanten en giraffes, bavianen en zwijntjes van alles kruist je pad. Over de radio meld ik dat ik even uit wil stappen om foto’s te nemen. “Je mag in het park niet uit je auto behoudens op de daartoe ingerichte camp sites!” laat Frank over de radio weten. Nou ja dan maar door het raampje klikken. We naderen Larsen’s Lodge, een luxe zwembad staat ons te wachten, even snel douchen om het stof af te spoelen en daarna plonsen. Na een paar uur verruilen we de luxe voor onze auto’s met daktent. We passeren een groepje olifanten en arriveren op de camp site die wij willen betrekken deze blijkt niet goed bewaakt te zijn. Op zoek naar een andere plek komen we de olifanten opnieuw tegen alleen staan ze nu veel dichter langs de weg. Als laatste van de 4 auto’s passeren Aleid en ik de olifanten maar blijkbaar iets te dichtbij, een vrouwtjes olifant wordt kwaad en trompettert met opgeheven slurf boven de daktent uit en scheert rakelings met de slagtanden langs de zijkant van de auto. Poeh dat was even schrikken zo’n kolos die boos is. Op de camp site worden alle indrukken en voorvallen besproken.
    ’s Morgens vroeg na een lekker ontbijt de auto’s rijklaar gemaakt en zoals elke ochtend bandenspanning, oliepeil enz. nagekeken. Voor we het park verlaten toch nog even naar de olifanten en leeuwen gekeken en nog een paar prachtige foto’s genomen en gefilmd. In het rulle zand komt een auto vast te zitten, de oplossing is simpelweg de 4-wheel inschakelen en daar gaan we weer.
    Naivasha een aan het meer gelegen camp site en volgens Frank is het waarschijnlijk dat we hier nijlpaarden gaan zien. ’s Avonds is het inderdaad raak grazende nijlpaarden op nog geen 15 meter afstand, weer een sensationele ervaring. De volgende dag stappen we op de fiets en rijden naar het wildpark waar een gids op ons wacht om ons te voet door een door water uitgesleten rivierbedding te voeren. Na een kwartier beginnen we ons als gemzen te gedragen en klimmen en klauteren wij er lustig op los onderwijl genietend van het prachtige schouwspel van kleine watervalletjes. De gids zegt “Hot water” en wijst naar een klein straaltje water dat glinsterend door groene algen naar omlaag stroomt. Dat moeten we uiteraard voelen, het water blijkt inderdaad meer dan 60°C te zijn. Na het klimmen en klauteren zijn we weer terug bij de fietsen. Op de terugweg worden nog wat boodschappen gedaan en zo is ons avondeten ook weer veiliggesteld.
    Het Masai Mara park (1500 km2) is de volgende attractie. Ook hier wild in overvloed maar je moet het wel weten te vinden. De hulp van een gids wordt ingeroepen, Jonathan heet onze masai gids. In traditionele kleding komt hij naast mij zitten in de auto en voor het eerst rij ik voorop. De gids gebaart met z’n hand welke kant ik op moet. Af en toe brengt hij onze verrekijker naar zijn ogen en tuurt naar vrijwel onzichtbare “bultjes” in het landschap. Plots zegt hij: “Go, fast” en wijst welke kant ik op moet. Alhoewel er niet harder dan 30 km/u gereden mag worden spoort hij me aan om harder te gaan.
    Een laatste aanwijzing met zijn hand over de te volgen richting en dan klinkt het “Stop, slow ….slow, stop”
    Op 10 meter afstand liggen 2 jachtluipaarden languit op de grond. Onbegrijpelijk dat hij ze van zo ver al kon waarnemen. Jonathan pakt zijn telefoon en belt bevriende gidsen om ze naar de jachtluipaarden te loodsen. Ettelijke foto’s en filmomenten later rijden we weer verder op zoek naar nog meer wild. We treffen vechtende hyena’s aan (daar werd niet bij gelachen!) en een paar sluwe jakhalzen. De telefoon van onze gids rinkelt. Opnieuw geeft onze gids door middel van het krommen van zijn hand aan welke wegen ik moet volgen. Plots staan we op 5 meter afstand van een mannetjes leeuw en even verderop nog één. Dit zijn slechts 2 van de 4 broers zegt onze gids. Ook hij stuurt ons door diepe kuilen beddingen en andere uitdagingen en uiteindelijk belanden we langs de rivier waar grote aantallen nijlpaarden hun kop boven water proberen te houden, her en der drijven krokodillen als boomstammen met de lichte stroming mee. We nuttigen de vooraf klaargemaakte boterhammen en ook onze gids deelt mee in dit feestmaal. Nadat we weer in de auto’s zitten leidt Jonathan ons naar de laatste sensatie “migration of girafs” zegt hij en wijst naar een optocht van 28 giraffen die statig als in een processie achter elkaar aan lopen, groot en klein door elkaar.
    Deze vakantie was meer een ontdekkingsreis en mede door onze fantastische reisgenoten is dit voor Aleid en mij een onvergetelijke reis geworden. Nu ik dit allemaal opschrijf bespringt mij een gevoel van heimwee.
    Frank en Karla jullie hebben alle moeite genomen om een alles onthullende reis samen te stellen en dat is super gelukt.
    Afrika wat ben je mooi en verslavend.

  5. Fam. Visser says:

    Afgelopen maandag zijn wij teruggekeerd van een onvergetelijke rondreis door Oeganda en Kenia met On African Roads. Het is een absolute aanrader! Tijdens de voorbereidingen van deze vakantie hebben we veel goede tips van Karla gekregen. Frank is, naast een heel goede, gezellige en kundige gids, ook technische zeer onderlegd om eventuele mankementen aan de auto te verhelpen. Dit is onontbeerlijk voor een off-road vakantie door Afrika.
    Ons gezin, bestaande uit vier personen van 54, 49, 23 en 20 jaar, heeft volop genoten. We hebben allemaal zelf mogen rijden. Dat kan wel eens grensverleggend zijn :-). De vierwiel aangedreven auto’s zijn zeer krachtig. Toch zijn we gestrand op Mount Elgon; de weg bleek na regenval onbegaanbaar te zijn. Noodgedwongen zijn we naar een grasveld gereden om onder het oog van een heel dorp te ‘bushcampen’. Wat een belevenis en een unieke ervaring.
    Kenia heeft ons allerlei soorten landschappen laten zien: woestijn, bergen, zilte of zoetwatermeren, savanne en vulkanisch gebied met warmwaterbronnen. Dit gecombineerd met de verschillende stammen en verscheidenheid aan dieren maakt het geheel compleet. Frank weet de mooiste plekjes te vinden!
    Frank en Karla, heel erg veel dank voor jullie inzet.
    Gerard, Annet, Goos, Anne-Marie (en Herman)

  6. Teun Feenstra says:

    Wie van een avontuurlijke vakantie houdt raad ik aan om On African Roads o.l.v Frank Peeters eens te proberen. Ik heb het heel leuk gehad en heb gereisd van Oeganda naar Kenia en Tanzania en heb veel gezien van platteland, vulkanen, Kilimanjaro en parken met veel wild zoals Manyara, Tsavo East & west, Serangettie en Nayvasha. Ben naar Hell’s Gate gefietst en gelopen in de Njorwa kloof. Heb veel meren gezien o.a. lake Natron en Lake Manyara. Geslapen in de bush en op campings, wat je zelf maar wilt en met Frank afspreekt. Frank heel erg bedankt voor deze prachtige vakantie! Hartelijke groet van Teun Feenstra.

  7. Patrick en Annemarie says:

    Veel woorden hebben we niet nodig. De reis door Oeganda was avontuurlijk, fantastisch, soms een beetje afzien, veel contact met lokalen, doen wat we leuk vinden, genieten van de mooie momenten om ons heen maar ook met elkaar, genieten van enorm mooie natuur, eigenlijk in een woord onvergetelijk! Een aanrader!

  8. Anita Karperien says:

    Frank’s eerste reis met kinderen, en onze eerste reis met Frank: het was een geweldige ervaring (voor ons in ieder geval). Het concept van On African Roads is perfect: zelf rijden, en niet over de vaste toeristen-routes, stoppen wanneer je wilt, de route in overleg bepalen – zo is het ons gelukt Frank een stukje Kenia te laten zien waar hij nog nooit geweest was.
    Onze kinderen (13, 15 en 17) vonden het ook een prachtige manier van reizen, en konden zich moeiteloos aanpassen aan het ritme van reizen, vuurtje stoken, eten maken, en slapen in de daktent. Het bushcampen vonden zij erg leuk, net als wij trouwens.
    Het offroad rijden was voor ons een nieuwe ervaring, en bleek een heel leuk onderdeel van de vakantie te zijn: wat die auto’s allemaal kunnen doorstaan is indrukwekkend. De goede staat van onderhoud helpt hierbij natuurlijk wel. We hebben nauwelijks technische problemen gehad, en wat zich voordeed, werd door Frank in een vloek en een zucht opgelost.
    We waren erg blij dat we niet met grotere reisorganisator op stap gegaan zijn; wat ons betreft is On African Roads een absolute aanrader.

  9. Harjen Abbing says:

    avonturen in afrika.
    Als je Afrika nou echt wilt ontdekken, dan is reizen met je eigen auto dé manier. Inmiddels heb ik met Frank van Onafricanroads al twee keer een rondreis gemaakt door Kenia/Tanzania (2011 en 2012). Keer op keer is het een fantastisch avontuur dat je bijblijft. Doordat je met je eigen vervoer reist ben je zo vrij als een vogel; je komt werkelijk overal en je bent niet afhankelijk van anderen zoals met een traditionele rondreis of met het openbaar vervoer wel het geval is. Na een halfjaar backpacken door India en Azie is je eigen auto toch een erg comfortabele manier van reizen. Vooral de drinkwatertanks zijn onmisbaar in het droge Afrika, en maakt het mogelijk om je ook buiten de gebaande paden te begeven. Rijden met een fourwheelddrive over onverharde wegen is sowieso al een sensatie. Met Frank als monteur ben je ook niet afhankelijk van lokale garages; dat rijdt een stuk prettiger. Het is iedere dag weer een verassing wat je meemaakt. Dat maakt het zo interessant. Of het nu gaat om de prachtige landschappen en alle wildlife, het kamperen in de bush, het ontmoeten interessante afrikanen of reizigers onderweg, het is een unieke reiservaring!

  10. Quint van der Meer says:

    Kenia Tanzania
    On African Roads heeft mij de ervaring van me leven bezorgd. Van jongs af aan heb ik altijd al naar Afrika gewild. Ik dacht vroeger altijd dat als ik dan naar Afrika zou gaan we in een groepsreis zouden gaan met allemaal mensen die ik niet zou kennen. Dat je dus in een bus door een reservaat rijdt met andere mensen die daar ook betaald voor hebben. En dat je aan het einde van elke dag, weer gedropt zou worden in een hotel. Dit is het beeld wat ik altijd gehad heb van een reis naar Afrika. Elke dag in dat busje met elke dag weer die mensen die daar ook voor betaald hebben maar ondertussen vreselijk irritant zijn en stinken. Tot ik On African Roads leerde kennen. Dit bedrijf heeft mij een totaal nieuw beeld gegeven van een vakantie naar Afrika. Niet elke dag met dezelfde mensen waar je niet om gevraagd heb, niet elke dag weer een duur hotel, niet elke dag weer diezelfde bus, niet elke dag weer iemand die door de microfoon roept dat er een paar zebra’s lopen en dat het zo druk is in de bus dat je niet eens naar buiten kan kijken om ze te zien. Nee, On African Roads, is een eyeopener wat betreft Afrika. On African Roads verhuurt namelijk praktische vier wiel aangedreven Jeeps waarmee je zelf mag rijden. Dus in plaats van dat er een chauffeur in de bus heel rustig overal doorheen rijdt, terwijl iemand anders van die reisorganisatie probeert te vertellen wat voor flora en fauna er in de wilde omgeving is kan je zelf rijden over afgelegen wegen en zelf bekijken wat er rondloopt. Heb je denk je iets gemist? Dan zet je de jeep toch gewoon even in de achteruit en rij je een stukje terug. Vind je het mooi? Dan blijf je toch gewoon een kwartiertje staan. Er is namelijk toch niemand die loopt te zeuren dat je verder moet of door moet rijden. Je mag zelf bepalen, omdat je zelf aan het roer staat. Uiteraard krijg je hulp van Frank (de gids) die je vertelt waar de mooie flora en fauna te vinden is. Frank is heel meegaand en gaat gewoon mee met de flow. Als je ergens zin in hebt is dat 9 van de 10 keer altijd mogelijk zolang het maar in de planning past. Frank kan zich perfect aanpassen aan elke planning en komt zelf ook altijd met mooie en goede suggesties. Niet alleen dat is relaxt maar ook het feit dat Frank zo ongeveer alles kan maken wat kapot gaat aan die auto. Deze man is zo technisch dat het niet eens uit te leggen valt hoe technisch. Er is ook nooit gezeur geweest over te weinig water, omdat elke Jeep beschikt over een tank van 80 liter water. Waardoor het dus vrijwel zeker is dat je noot zonder water zit. Dit gaf mij een heel veilig gevoel de hele reis door. Elke jeep is uitgerust met een koelkast, zodat al het eten en drinken gekoeld kan blijven. Elke jeep beschikt ook over een daktent. In deze daktent kan je gewoon slapen en zit je op een veilige hoogte van alle insecten en beesten die op de grond lopen. Er wordt dan vanzelfsprekend ook overal door heel Afrika gekampeerd. Je slaapt dus gewoon in de buitenlucht! Op deze manier door Afrika reizen is een heel stuk mooier als in zo’n bus zitten met allemaal mensen die je niet kent en elke avond eindigen in een hotel. Op deze manier krijg je een heel andere kant van Afrika te zien. Je komt langs Masaï dorpen, kan de Kilimanjaro bekijken, kan naar elk reservaat toe waar je heen wilt. Kortom, alles is bespreekbaar en te regelen met On African Roads. Dit moet natuurlijk wel van te voren besproken worden. Je hebt zelf de keuze over wat je wilt doen en alles kan altijd aangepast worden, want je hoeft met niemand rekening te houden behalve met je zelf. Deze reisorganisatie heb ik aan al mijn vrienden aangeraden. En door middel van deze recensie probeer ik een goed woordje te doen voor On African Roads. Op Afrikaanse wegen maak je de mooiste reis mee met On African Roads. If you ain’t used On African Roads than you have not seen Africa. Top bedrijf dit en ik boek mijn volgende reis ook zeker weer hier.

  11. Mil Beekhuis says:

    Kenia 2013
    Afrika avontuur 2012 en 2013.
    Dit jaar voor de tweede keer met Frank en Karla op avontuur in Kenya en Uganda.
    Vorig jaar in februari richting het zuiden naar de Massai Mara. Olifanten, nijlpaarden leeuwen en cheeta’s gespot. Een belevenis! Niet alleen de mensen en de dieren maar ook het zelf rijden in de Bush en het kamperen. Afwisselend op campings gestaan en gebushcamped. Daarna richting het noorden naar o.a. Lake Baringo en Maralal.
    Dit jaar naar het “wilde” noorden van Kenya, met als eindbestemming Lake Turkana. Onderweg nog veel olifanten gespot in het Samburu Wildlife Reservation. Enerverende tocht via Wamba, Barsaloi en Baragoi naar Loyangalani aan het Lake Turkana. De reis er naar toe was evenals Lake Turkana een belevenis. Een ruig maanlandschap waar het altijd waait. Loyangalani is dankzij een bron een onverwachte oase in dit gebied met een door palmen overschaduwde camping.
    De Turkana’s leven van de visvangst onder barre omstandigheden. Op de terugweg van een groepje nomaden nog een paar prachtige kalebassen gekocht. Terug via Maralal. Een bijzondere stad waar je allerlei verschillende mensen door elkaar ziet lopen. Van Samburu’s in vol ornaat tot deftige dames in mantelpakjes en alles wat je daar maar tussenin kunt bedenken. Via Robertscamp bij Lake Baringo richting Kampala met een tussenstop in Eldoret.
    Samenvattend een fantastische Afrika-belevenis met als extra dimensie het zelf rijden “on African roads”. Frank en Karla brengen je op plekken waar je als “normale toerist” nooit zult komen!
    Toos Schipper en Mil Beekhuis

  12. Estrid Riemersma says:

    Kenia Tanzania
    Hoe ‘echt’ kun je Afrika meemaken? Ik houd van reizen dicht op de natuur en de mensen. Leven naar het ritme van het land, opstaan als het licht wordt, ontbijten en na de dagelijkse routine- en inpakklusjes op naar het nieuwe avontuur van de dag. En maar zien wat je tegenkomt op je route. Bij Frank (de gids) voel ik me veilig. Hij ken de weg, de mooiste en rustige plekjes, de cultuur en zorgt dat je auto in topconditie blijft. Dat betekent dat er voor onszelf volop ruimte is om zo veel mogelijk offroad door het Afrikaanse land te rijden, wild te spotten, de magnifiekste uitzichten tot ons te nemen, stil te staan, ons te verbazen én te relaxen en alles in goed overleg. Wie had gedacht dat ik zou ontbijten met zicht op een giraffe die uit de vosjes stapt, koffie zet op een heuvel in de Serengeti, een pan met rijst en groente maak onder de sterrenhemel van de Kilimanjaro waar mijn jongens bij ons bushcamp het kampvuur verzorgen en dat ik bij het oversteken van de rivier dans een Masai? En wat is er mooier dan je zonen van 16 en 19 zelf in de auto te zien rijden en bij het uitstappen zeggen: “dit is geen vakantie, dit is een avontuurlijke reis om nooit te vergeten!” Ik had me geen mooiere tocht kunnen wensen. De herinneringen staan op positieve wijze indringen ingeprint. Ik had het echte Afrika niet intensiever kunnen beleven dankzij Frank !!!

    Estrid Riemersma

  13. Koen Zijlstra says:

    Kenia Tanzania
    Als je eens echt op safari wilt en dan ook nog zelf achter het stuur wilt stappen om van jezelf een echte 4×4 chauffeur te maken, dat kan! Het is een onzettende mooie ervaring geweest met de meest adembenemende landschappen, uitzichten en prachtige wilde dieren! Slapen doe je midden in de natuur, creatief koken en kampvuren bouwen als de avond valt! Slapen in een tent op het dak van je auto is mij ook zeer goed bevallen, geen last van ongedierte en door goede ventilatie ook een aangename temperatuur. Ook was ik zeer tevreden met onze gids Frank. Hij is goed bekent in dit gebied en heeft in tegenstelling tot twee linker handen twee rechter gekregen. Goed humeur en erg gezellig. Af en toe campsite bezoeken om het stof weer even van je af te spoelen was ook aan de orde! Ik heb tot nog toe mijn mooiste reis van mijn leven ervaren! Erg bedankt en zeker voor herhaling vatbaar! Ik zeg doen met de groeten van Koen (Zijlstra).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *